'' C£mR£mC£ ''

Susuyorum..!
Bir bebeğin ay'a uzanan elinin yanılsamasını yaşadın...Sana sabah oldu..!Artık boşluktan aldığın kadar kalacak avuçlarında ve gölgenle başbaşa kalacaksın sabahın ilk ışıklarında...
Günaydın! cevap veremeyecek olan Kız...Ben, öbür tarafında olacağım yerkürenin..Yakamoz diyecekler bana,dansederken geceye boğulmuş serin iyotlu sularda..Sakın dert olmasın çocuk yüreğine beni kırışın! Ölü etine sokulmuş kör bıçak kadar dı...
Yaralıydım!
Anlamadın..
Krater diye öğretmişlerdi sana gittiğin okullarda yaralarımı...
Giderken şunuda al: beni kırmaların hep hoşuma gitti çünkü kırılan kalbi hemen duyar Yaradan! diye işitmiştim Anadolu Köylerinin birinde ve senin kırışlarını hep duaya çevirdim: gül diye..ve kendimi feda edişim ay da ağlar;bil diye...