≈ Liα'ηıη Gΰηℓΰgΰ ≈

Bela belalardan dogar

Yakalar ve birakmaz sallar seni hayatinda kuzeyden güneye

Bitti bu sefer dersin ama onlar arkandadir

Gölgen misali senin hep yanindadir

Dostunu yere göge sigdiramazsin

Onun için sokaklarda insanlari paralarsin

Ama sana bir yanlis yapar ve yersin ayvayi

Hapishanenin kirli ögle yemeklerinde



Bak evlat aliskanliklarini bir kenara at

Yoksa belalarin atar bir tokat

An gelir çatar,yakalanma zamani

Polisi görünce anlarsin anyayi konyayi

Bela senin dostun olur cadde köselerinde

Onun için sen,Senin için O

Kuytu köselerde ruhunu satma

Kaybeden sen olursun bunu sakin unutma ...



Kader karanlikta ve derin bir yerde

Yasam gelir biter rutubetli kuytu köselerde

Elbiseleri yok yada perisan bir durumda

Titriyor soguktan sokaklarin arasinda

Kör talih kötü sans yapismis yakasina

Kuru bir ekmek Muhtaç bir lokmasina

O bile yok elleri bombos acikta

Insanliktan bezmis duramiyor ayakta

Hayati bir bosluk esir olmus ölüme

Yarinlari önünde karanlik bir gölge

Kararan gözlerimi yoksa ümitlerimi?

Karanlik bir kösede düsmanlara yenildi

Bedenini birakti kuytu köselerde

Toprak oldu geçmisi habersizdi gidisi

Kimse onu duymadi sessizdi ölümde de

Öldü bitti gitti ama yok mezar tasi bile ...