Hakikat

Bir derin bilmecedir,hayat olan hakikat,
Yaklaşıyor sessizce,ölüm,her an,her saat.
Omuzlar üzerinde taşınıyor tabutum,
Hangi kumaş kefendir,hangi ağaç tabutum?
Nice sırlı bir şeydir,nice bilinmeyenler,
Bedenleri sırtüstü,gerçeği bilmeyenler.
Ağladıkça ağlıyor bu günahkâr gözlerim,
Bulmasaydı yalanı,keşke görmese derim.
Uzadıkça uzuyor,üst üste binen yollar,
Suratlar parça parça,manasız geçen yıllar.
Kulağımda artık ya çan çalınır,ya da zil,
Koştukça uzaklaşır hedefim denen menzil.
Bedenin sancısıyla gökte gezinir kalbim,
Dua diye haykırır hepten çürük bedenim.
Yandı ruhum bir parça,hakikatin peşinden,
Yine daldı gerçeğe çıkamıyor içinden.
Gidiyor,gidiyor ellerimden hayat,ömrüm,
O yalan yerden çıkıp,asıl gerçeğe döndüm.
Ah!Beynimden fışkıran izahsız kelimeler,
Nedir bu çile,nedir, hayata eklemeler?
Öte alemde bir nur,alnımda sabıkası,
Her tespihin tanesi:Rabıta rabıtası.
Hayat artık son buldu saatin tik-takında,
Bulur insan Rabbini hayat son bulduğunda...