Kısa

Gün doğar ve umut usulca sokulur aralık perdenden. Platonik bir yaşamın yoksa her sabah güneş senin için doğar, kuşlar senin için öter ve şehir gürültüsü bir kavanoza kapanmıştır senin için. Bir bedene iki yaşam sığdırmak güçtür, güçtür nefeslerini paylaşmak ama onsuz da imkansızdır. Pembe bulut sis gibi iner yollara ve tüm adımlar sevdaya gider. Kimi zaman kömür renginde olsa da kırmızıdır artık yaşam inadına kırmızı...

Hasret bir sokak kedisi gibidir bırakmaz peşini. Gece ansızın ...

Martıyla vapur gibiydik seninle
Ben çırpındıkça sen gidiyordun uzaklara
Sana göre; kuş bulutunun bir parçasıydım
Ve yerim her an dolardı başka bir suretle!

Belki de her limanda bir damla yaş bırakıyordun ardından,
Belki de gözlerindeki parıltı ihanettendi
Yapmacıktı gamzen, sözlerin oyundandı
Birer birer limanlarda bırakıyordun kuklalarını!
...

Aşk orucundayım ey sevgili,
Gözlerinin parlalıklığı mıh misali
Ellerinin sıcaklığı ana yüreği gibi
Özledim deyişin bıçak yarası
Mesajların ateşten ok
Ama çıkar yolum yok...

Çıkmazlardayım ey sevgili
Gözlerin yasak
Adın yasak
Kokun yasak...


Tüm yolarım kapalı ey sevgili!
Şiirler biçare
Şarkılar nafile
Satırlar ...

Bir şehir: İstanbul
Bir gece: bıçak saplıyor bedenime
Bir saat: akrep’e çivi çakılmış sanki
Bir mekan: hastane. Baştan başa acı kokuyor koridorlar
Bir çocuk: 17’sinde, ama emekliyor hâlâ hayata
Bir yaş: şuursuzca akıyor
Bir kalabalık: ağıt için toplanmış belli
Bir beden: henüz sıcak
Bir el: kıpırdamıyor artık*
Bir umut: parçalanıyor içten içe
Bir acı: adı anne…

*Gece çöküp yatma vakti gelirken, korkardım karanlıktan, ...