Dün akşam bir şarkı dinledim radyoda
Ağladım yorganımı üstüme çekip yatağımda
Söylememe gerek yok
Sen biliyorsun nasıl olsa

Bağırmak istedim delicesine
Terk etme beni yarım bırakma diye
Ama sesim kısıldı
Konuşamaz oldum bir tek kelime

Gerçi bağırsam da bir şey fark etmezdi
Mesafeler yüzünden sesim sana gelmezdi
İçin için çığlıklar attım
Bu büyük aşk böyle bitmemeliydi

Şimdi bir o şarkı kaldı...

şarkılar insana iyi kötü bir anısını hatırlatır ya
her şarkıda seni buluyorum
sanki şarkıyı değil seni dinliyorum
farkında olmuyorum çoğu zaman
gözlerim dalıyormuş öyle anlatıyor beni tanıyanlar
gözlerim daldığında sanki boşluğa değil
sana bakıyorum
bir türlü ayıramıyorum gözlerimi
tıpkı sana bakar gibi

eskisi gibi deli dolu değilim artık
ne hareketli parçalar ne eğlence
seni düşünüyorum her gün hatta her gece.....

Kalemin rahminden döktüklerim
Aşkımın cesediydi
Kalemi son kez sapladım kâğıda
Artık sen de sussana
Satsana yüreğini
Beni acıtsana
aşk!
Yazsana...


—Kanlı bileklerden akıttığım sıcak gözyaşlarımla
Defetmeliyim üşüttüğü hücrelerimden sevdayı
Gömmeliyim aşk'ı toprağa...


Aşkın üç harfi diplerine çekiyor sevgimi
Her nefis ölümü tadacaktır ben acıyı...


Aşk'ı...

küçük gözyaşı varmış, bir gün dereyi görmüş. Çaresizliği gelmiş aklına ‘
’Tanrım yardım et bana ben çok güçsüz ve çaresizim.
Bir de şu dereye bak nasılda salına salına gidiyor. Muhteşem.
Beni bir dere yap lütfen. Bende salınayım ağaçların arasından.
’’ Tanrı duymuş gözyaşı damlasını, onu bir dere yapmış.
Küçük gözyaşı damlası salına salına giderken ağaçların arasından.
Nehir’i görmüş. Bakmış gürüldüyor, önüne kattığını götürüyor....

Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer...