Edebiyat la ilgilenenler.. şiirlerimizi hikayelerimizi paylaşalım..

[aleyli]

Kalabalik içinde yalniz biri, sen.

Yoksun!

Kaybolursun kalabaligin içinde, yok olursun tuhaf bir serseri gibi...
Umursamazsin belki insanlarin üzerine gelmesini. Hatta bazen çok ilginçtir,
kahkahalarinla gülersin komik geldiginden mi bilinmez. Ölümden kaynaklanir belki
de yasayamamaktan doya doya!

Rüyalarinda düsler görsen, rüyalarinda gerçekleri gerçekten hissetsen
kisaca ayaktayken yatsan uykuya, bilinir mi gerçekler? O zaman belki de islak
düsler resimlerde kalir, belki de kalmaz... Bilinmez ki dimi? Ama birseyi çok
iyi bilirsin. Oradasindir! Kalabalik içerisinde yasayan bir serseri. Bazen
birilerinin seni tutmasini, yardim etmesini beklersin düsmeden hemen önce, bazen
de yaklasanlari, sicak davrananlari görür, hisseder; kaç benden dersin. Git!
Uzaklas!

Fisilti gibi gelen merhabalara yeni bir tanesi eklenir ve hâlâ
dimdiksindir , boynu egiklerden degil!

Her sey yolunda dersin, günes yakmaya , insanlar sikistirmaya devam eder.
Bir ara güzellikler parildar ama bazen de söner. Asktir belki bu. Yolda devam
edersin yürümeye ve bir AN..... yollar ayriliverir. Tekrar tut beni dersin, tut
beni! içinde patlamaya hazir balondan bahtiyar, yalanci kimlikleri hayatin ve
kosup kaçmaya baslayan insan, sen!....

Bazen her sey doruk noktasina ulasir ve durursun.. Karsinda birini
farkedersin aniden. Düsünürsün. Hiç yolda olmayan biridir, bir anda kendini
bulursun onun yolunda veya o seni bulmustur senin yolunda. Bir ucunda sen bir
ucunda o. Ortada bulusalim dersin ama ne yol vardir ne de hayatin dogrulari o
anda.

Fisilti bir merhabayla baslar ve elvedayla biter...

Günes yakmaya devam eder. Herseyi çikarir, istenmezleri ativerirsin
üzerinden. Sev beni dersin. Sev beni, hiç kaçirmadan gözlerini sev beni. Anla
beni dersin. Günesin yakisini , ayçiçeklerinin boyunlarini günese çevirmelerini
izlersin... Kirilmayi hak etmedim ben dersin. Kirilmamaliyim!

ama....

Bu kalabalik içerisinde senin gibi olan biri daha vardir, gözlerini senden
hiç ama hiç kaçirmayan biri. Önce göremezsin onu. Ya da görürsün ama dikkat
etmezsin. Sonra düsünürsün. Kalabaligin içinde yalniz bir serseri dersin ona,
belki de lüzumsuz biri. Gelisimi anlayamazsin, degisimi oldugu gibi... ama
kimbilir belki de anlarsin... iste o zaman akliselim gezmeye gitmistir.
bilemezsin ki.. Anlayamazsin onu. Anlayamazsin onun hissettiklerini, ya da
anlarsin ama tahmin edemezsin, kendi hissettiklerini.

Sev beni diyeni anlayamazsin, seni sevmeyeni anlayamadigin gibi.

Kalabaligi olusturan tüm yalnizlar hep bir araya gelir, monotonluk artik
yok derler! Yarinlardan, geleceklerden bahsederler, güzelliklerden bahsederler.
Haykirirlar. Söylenenler, bilgiler, sevgiyle eyleme dönüsür. Zaten öyle degil
midir? Bilgiler eyleme sevgiyle dönüsmedigi sürece sifirdirlar.

Günesin, aydinligin bu büyük zaferinden karanlik korkar, kaçar gider baska
karanliklara. Tutulamaz sensizligin mahçuplugu. Sessizlik rahatsiz eder, kendini
zavalli, suçlu hissedersin belki de... dayanamazsin mantigin direnisine ve iste
o an! Düsledigin andir belki de...

[..kırmızı..]

DÜNYANIN EN BÜYÜK DENGESİZİ
Sıkı durun, birazdan okuyacağınız bu çok özel şahsiyet sadece kitaplarda rastlanabilecek türden. İddia ediyorum, böylesini görmüş olamazsınız.
Bu yazıdyı okuduğunuz süre boyunca YUHH, ÇÜŞŞ, OHA, YOK ARTIK gibisinden argo kelimeleri kullanmak zorunludur. Uyarmadı dedmeyin!
Tarih: 8 Mart 2005
Saat 23:42
Suzi nin telefonuna bilinmeyen bir nımaradan geleb msj aklını karıştırmaya yeter.
"Dünya kadınlar günü kutlu olsun"
"Anaa! Bu da ne ya gibilierinden afalladı. Yani bu saatte, ilk kez kadınlar günü kutlanıyo, yerinded bi afallama.
"Saol da sen kimsin" cevabının meçhul şahsa gitmesiyle olaylar da başlar. Artık Suzi her an şaşırıp şok olmaya hazır bi döneme doğru adım atmaktadır...
Mesaj a cvp alamayınca Suzi daha da meraklandı, ee insanoğlunu bilirsiniz... Merak hamurunda vardır, hele söz konusu kızlar oldu mu sormayın gitsin...
Bir hafta sonra tekrar faili meçhulmsj geldi Suzi ye; "Nasılsın güsel kıjj, sen beni tanımıyon ama ben tanıyom, seni çok beğeniyom" Yeni yeni yatışmaya yüz tutmuş olan merak duyguları tekrar kabardı talihsiz kızımızın,
" İyi de kardeeşim, adın yokmu senin? beni nerden tanıyon?"
(çüşşş zamanı) cevaba bakın
" sanane be! Amma meraklı şeysin sen! arama beni.."
Aaaa aa hem kendi arıyo, hem de şu yaptığına baksanıza...!


Bu aolayın üzerinden beş ay geçti, Suzi cephesinde her şey unutulmuşken tekrar tel ine gelen msj lan merak duygusu had saffaya sıçrayıverdi;
"Yaa ben seni hiç hatırlamıyom, gördüğümde nasıl taniiicaaaaam"
Suzi nin merakını yanına bir de sinir yerleşti bu olayla.
"Kardeşim delimisin, rol mü yapıyosun, manyak mısın sen be!"
Bu dengesizin verceği cvp ı bi tahmin edin dedmek istesem de yapamam bunu. ( cık, uğraşmayın hiç, tahmin edemezsiniz)
"ahhh güselim, sana aşığım ama hatırlamıyom ki, görüşelim mi nooluuur"
Suzi sırf bu manyağa haddini bildirme, kendi sinirini de yatıştırmk için hiç tanımadığı birine randevu verdi! Her ne kadar kendine inanamasa da yaptı bunu işte.
Ertesi gün görüştü onunla. tahmin ettiği gibi manyak biri değildi Suat. Gayet iyi konuştular havadan sudan.. Sonra da uzun zamandır tanışıyomuş gibi arkadaşça ayrıldılar.
Suzi o kadar sinir yaptığı için kendi kendine gülümsedi. Derkeen ne kadar yanıldığının delili olan bir msj geldi;
"Bak kızım, ben çok ukala, kendini beğenmiş biriyim. Hiç bişeyi beğenmem...."
Kızın beyninden "ne alaka yaa" diye düşünceler geçerken bi tane daa ÇÜŞŞŞ zamanı geliyordu.
"Senin gibi havalılarla işim olmaz! Sakın karşıma bir daha çıkma aptal kız!"
"Allah allaaah bu ne şimdi! En iyisi muhattap olmamak dengesizle...Baksana konuşurken nasıl, yolladığı msj lar nası, manyak heralde, en iyisi hiç bulaşmamak" diye aklından geçirerek konuyu kapattı. Hayatına devam....


Suzi, hayatına kaldığı yerden yoğun bi şekilde dedvam edeken gene tükezledi. nasıl mı? OHAA,YOK ARTIK kelimeler zincirinin başladığı andır bundan sonra.
"Suzi, aşığım sana, unutamıyom ya, aklımdan çıkmıyosun, neden aramıyosun" GÖNDEEREN;N suat
"Bu kesin dengesiz,evet evet manyağın teki, hem durup dururken arama diye azarlıyo , hem de peşimi bırakmıyo! hayır Suzi, deliyle deli olma, sakin ol, kendime gel,sen akıllı bir kızsın" telkinleriyle zor tuttu kendini ve hiç bulaşmadı. hayatına deva...


O msj dan sonraki akşam, ufak bir kasabada çeken yegane radyoda, miletten gelen msj ları bozuk türkçesiyle okumaya çalışarak kendisine DJ ünvanı veren şahsın ağzında dökülenler Suzi yi şaşırttı!
"Ben Suzi, sıradaki şarkıyı yüzüstü bırakıp gittiğim Suata armağan ediyorum"
KIZZ Bİ DEE UTANMADAN SÖYLÜYOOOONMUUU ( bu son cümle DJ müsveddesine ait)
Artık iyice kontrolden çıkan Suzi telefona adeta saldırarak arar Suat ı;
" ooolum manyak mısın ! ne benim adıma radyoya msj yolluyon, salak! düş yakamdan artık!" Zavallım sinirden eli ayağına dolaşmış bi şekilde " Allah ım, ne suç işledim de bana böyle bi ceza verin yaaa" diye isyan etti.
Üç gün sonra hiç bişeygibi pişkince Suat tekrar msj yolladı;
"Naaber Suzi"
"...." Tabii ki cvp gitmedi ama Suat tan 2. msj geldi.
"Hayatın nası gidiyo, özledim seni.."
Suzi nin duygularını anlatabilmek ne mümkün! artık hiç kaale almıyo kızcağız hislerini kaybetti...
Bu msj lardan 3 gün sanra Suzi nin artık duymaya tahammül edemediği o ses;
DIIIIT DIT ! DIIIT DIT !
"Off Allah ım yine o mu ?" diye korka korka tel ine alan suzi nin bu kez gözleri döndü.
"Kızım sen hasta mısın ? Ben niye senin adına şarkı istiim salak şey..."
Suzi nin o an aklından geçenler aynen şöyleydi;
"eve! Şimdi çpk iyi anlıyorum, demek ki insanlar böle katil oluyolarmış! Nerdeesinnn lannn Suat mısın nesinnn! Öldürücem lann seniii nerdesiiiiinnnnn!"
NOT: Abarttığımı düşünebilirsiniz, inanılır gibi olmadığından haklısınız, ama sizlei temin ederim bu olay tamamen gerçektir! hayal ürünü değildir! Tanrım! Ve ne yazık ki bu numunelik dengesiz halen aramızda dolaşmaktadır!!!!

[neezziihh]

Kımse farkında deyıl sevgıye ne kadar ac oldugunun.
bırkezde benım gozlerim le bak dünyaya,herkes öle iyi herkes öle masum ki.

İstemeden ölesine sevdimki seni,kime baksam sana sarılıp seninle uyumak istiyor.
Bırak geleyim,sadece ben deyilbenım le birliktekimsesiz,sevgiye muhtac onca insan...
Seni görmek,sana sarılmak istiyor bütün bu hayat!

Kapattın biliyorum.
Biliyorum deminden beri kendi kendimle konuşuyorum ben.
Bu gece, yarın,sonraki günler sen olmayacaksın.Telefon hep kapalı olacak.

Oysa birkez görüp donecektim evime.Birkez görüp....

Bu gece, yarın,sonraki günler... Telefon kulübelerinde yine kendım le konusacağım.
Artık gecelerıde evde oturamayacağım. duvarlar üstüme gelecek.
Yollarda bir başıma dolaşacağım...
Nereye gitsem,nereye baksam seni göreceğim. Ama sen olmayacaksın......

[soniqueizm]

Bir gün,alip başimi gideceğim
Toprağin,suyun,yeşilin, kokusunu hissedeceğim
Havayla butunlesip yagmur olup düşeceğim
Cicekler açıp,rüzgarlara türkü söyleyeceğim
Bir gün bir yildiz olup geceye gülümseyeceğim
Kuşlarin kanadinda tüy olup uçucak
Ağaçlarin gövdesinden,denizin derininden
Sabahin çiğinden,gözlerinin derininden
Aklinin bir köşesinden
Yüreğinin sesinden senin için geleceğim.


BEN BENİ UNUTSAM DA,SENİ HİÇ UNUTMAYACAĞİM…

[pürkusur]

HAYAT FİLMİ
Hayat bir filmden ibaret,fakat hayat filmi çok uzun gibi görünse de kısacık bir zaman diliminde gerçekleşiyor.Bu hayatta herkes kendi filmini oynuyor ,herkes kendi filminin başaktörü ve herkes kendi filminden sorumlu.İkinci hayat ddiğimiz ahiret hayatında,çevirdiğimiz bu filmlerin hesabını vereceğiz.Kim iyi bir film çıkarabilmişse ve rolünü ilahi emirlere uygun olarak oynayabilmişse o aktör nobel ödüllerinin bile yanında sönük kalacağı cennet ödülünü almaya hak kazanacaktır.Nobel ödülünden çok daha değerli olan ,hatta ve hatta nobel ödülüyle kıyaslanamayacak kadar değerli olan bu ödülü kim almak istemez ki....

YALNIZ ADAM
Saçmalıklar ülkesinde yalnız adamı oynuyorum.Tek başıma dehlizlerden geçiyorum aldırmadan yalnızlığıma...
“Şu koskoca dünyada benden yalnız kim var ki?”diye soran birine hiç tereddütsüz “ben varım” demek geliyor içimden.Düşünüyorum acaba ben gerçektn yalnız mıyım?Hiç tanımadığım bir ses:
-Yalnız değilsin,sen Rabbinin hiçbir kulunu başıboş bırakacağını düşünebilir misin?diyor.Nereden geldiğini bilemediğim bu sese cevap veriyorum:
-Hayır
O zaman sen yalnız değilsin.Aniden yatağımdan fırlıyorum ve son söz kulaklarımda çınlıyor “Yalnız değilsin”.Gözyaşlarıma engel olamıyor ve Allah’a şöyle münacaatta bulunuyorum:
-Yüce Rabbim şu aciz kulun seni bir an gaflette bulunup unuttu da sen Onu unutmadın.Bana yalnız olmadığımı hissettirdin.Ne olur bir daha yalnızlık hissine kapılmama izin verme Allahım.(Amin.)

[Misspolim]

HAYAT FİLMİ
Hayat bir filmden ibaret,fakat hayat filmi çok uzun gibi görünse de kısacık bir zaman diliminde gerçekleşiyor.Bu hayatta herkes kendi filmini oynuyor ,herkes kendi filminin başaktörü ve herkes kendi filminden sorumlu.İkinci hayat ddiğimiz ahiret hayatında,çevirdiğimiz bu filmlerin hesabını vereceğiz.Kim iyi bir film çıkarabilmişse ve rolünü ilahi emirlere uygun olarak oynayabilmişse o aktör nobel ödüllerinin bile yanında sönük kalacağı cennet ödülünü almaya hak kazanacaktır.Nobel ödülünden çok daha değerli olan ,hatta ve hatta nobel ödülüyle kıyaslanamayacak kadar değerli olan bu ödülü kim almak istemez ki....

YALNIZ ADAM
Saçmalıklar ülkesinde yalnız adamı oynuyorum.Tek başıma dehlizlerden geçiyorum aldırmadan yalnızlığıma...
“Şu koskoca dünyada benden yalnız kim var ki?”diye soran birine hiç tereddütsüz “ben varım” demek geliyor içimden.Düşünüyorum acaba ben gerçektn yalnız mıyım?Hiç tanımadığım bir ses:
-Yalnız değilsin,sen Rabbinin hiçbir kulunu başıboş bırakacağını düşünebilir misin?diyor.Nereden geldiğini bilemediğim bu sese cevap veriyorum:
-Hayır
O zaman sen yalnız değilsin.Aniden yatağımdan fırlıyorum ve son söz kulaklarımda çınlıyor “Yalnız değilsin”.Gözyaşlarıma engel olamıyor ve Allah’a şöyle münacaatta bulunuyorum:
-Yüce Rabbim şu aciz kulun seni bir an gaflette bulunup unuttu da sen Onu unutmadın.Bana yalnız olmadığımı hissettirdin.Ne olur bir daha yalnızlık hissine kapılmama izin verme Allahım.(Amin.)

pür yazılarını çok beğeniyorum...çok derin manalar içerdiğine inanıyorum..devamını bekliyorum...geleceğini biliyorum

[pürkusur]

pür yazılarını çok beğeniyorum...çok derin manalar içerdiğine inanıyorum..devamını bekliyorum...geleceğini biliyorum

Güzel düşüncelerin için teşekkür ederim Miss,senden de beklerizHüsnüzannınıza layık olmaya çalışacağım

[SaiS]

Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum

Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimde
Yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terk ediyorum

Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın

Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsa da
Ardımda bir sürü 'belki'ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum

Şimdi
İçimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutmadın yalnızlığımın
Saçlarımı da uzaklarına gömdün

İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al!Geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum

'Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın'demiştin giderken
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Ne tuhaf değilmi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
'Ya öldür beni'dedim
Ya da git benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yarini
Şafaklara sattın ihanetini
Külüme basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi

Benden
İçimden
Terkediyorum
KAHRAMAN TAZEOĞLU

[SaiS]

Bir yerlerde tıkanıp kaldıysa hayat, soluk almak güçleştiğinde,Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,Dağlara dönmeli yüzünü insan.Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak;Yeni insanlarla tanışmalı, yeni kesifler yapacak....Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa,Gerçekleştirmeyi denemeli!Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;Zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da,O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,Her aksam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin, bir kaç durak önce inipServisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini;Gördüğünü hissedebilmeli!Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,Değerli olabilmeli hayat!İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!Başkasının yerine koyabilmeli kendini;Ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!Ağlayana omuz, inleyene çâre olabilmeli!Şu adâletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;Sevgisiz, soysuz kalarak!Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...Güneşin doğusunu seyretmeli arada bir, seher yeliokşamalı saçlarını...Karda yağmurda sevincine, coşkusuna;Fırtınada boranda öfkesine, isyanına ortak olabilmelidoğanın!Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği;Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,Mutlu etmeden mutlu Olmayı beklememeli!Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı!Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için,Hiç çâresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin;Ağlamayı bilmiyorsan, neşesizdir kahkahaların;Merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların...Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne kendini düşünmekten herkesiunutmamalı!Bilmeli çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için...Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları,aynı bahanelerletekrarlamaması için!Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;Ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin;Zaman bulabilsin;Bir teşekkür, bir elveda için...Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer;Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;Ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de farkedebilmeli insan!Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı...! *

[SARSALA]

En sevdiğim şairlerden Biri olan Orhan Velini Hayatı ve Bazı şiirleri
Orhan Veli Kanık
1914-1950

HAYATI
İstanbul'da doğmuştur (1914) . Cumhurbaşkanlığı Bando Heyeti şeflerinden Veli Kanık'ın oğludur. İlk öğrenimini Galatasaray Lisesi'nin ilk kısmında yapmış, dördüncü sınıfı burada tamamlamış (1925) , ilkokulu Ankara'ya gittikleri için Gazi İlkokulu'nda bitirmiştir (1926) . Daha sonra Ankara Erkek Lisesi'ne yatılı girmiş, burayı bitirdikten sonra (1933) İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümüne girmiştir. Ancak Fakülte'yi bitirmeden Ankara'ya dönmüş (1936) , PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Nizamlar Bürosu'na memur olarak girmiştir. Daha sonra askere gitmiş (1942-1944) , terhis olunca da Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'na girmiştir. Reşat Şemsettin Sirer'in Milli Eğitim Bakanlığı'na getirilmesi üzerine, Bakanlığa egemen olan 'tutucu havaya uyamayacağını anlayarak' görevinden istifa eder. Türk yazınında olduğu kadar dönemin düşünce yaşamında da önemli yeri ve etkisi olan Yaprak dergisini yayımlamaya başlamış (1 Ocak 1949) ,28 sayı çıkarmıştır. Oktay Rıfat ve Melih Cevdet Anday'la birlikte, Nâzım Hikmet'in serbest bırakılması için üç gün açlık grevi yapmış (1950) , eylem geniş yankı uyandırmıştır.

Ankara'da bir gece sokakta Belediye'nin açtırdığı bir çukura düşmüş, başından yaralanmış (10 Kasım 1950) , iki gün sonra da İstanbul'a gitmiştir. İstanbul'da bir arkadaşının evinde öğle yemeği yerken fenalık geçirmiş, hastaneye kaldırılmıştır (14 Kasım 1950) . Alkol zehirlenmesi teşhisiyle tedavi edilmiş, ancak sonradan beyin kanaması geçirdiği anlaşılmıştır. Aynı gün akşama doğru komaya giren Orhan Veli, geceleyin saat 23.20'de hayata gözlerini yummuştur (14 Kasım 1950) .

36 yaşında, en verimli çağında ölen Orhan Veli, özgeçmişini, şiirine içselleşmiş olan humour'uyla şöyle özetlemiştir: '1914'te doğdum.1 yaşında kurbağadan korktum.9 yaşında okumaya,10 yaşında yazmaya merak sardım.13'te Oktay Rıfat'ı,16'da Melih Cevdet'i tanıdım.17 yaşında bara gittim.18'de rakıya başladım.19'dan sonra avarelik devrim başlar.20 yaşından sonra da para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim.25'te başımdan bir otomobil kazası geçti. Çok aşık oldum. Hiç evlenmedim, şimdi askerim'.

Yazın Yaşamı

Orhan Veli'nin edebiyata ilgisi daha ilkokul sıralarında başlamış, lise öğrencisiyken Oktay Rıfat ve Melih Cevdet Anday ile arkadaş olmuş, bu dostluk Türk şiirinde bir dönemin başlangıcını oluşturmuştur. Lise sıralarında öğretmenleri olan Ahmet Hamdi Tanpınar, Rıfkı Melul Meriç, Halil Vedat Fıratlı ve Yahya Saim Sinanoğlu'nun yakın ilgisini görmüştür. Lisede Oktay Rıfat ve Melih Cevdet'le Sesimiz diye bir dergi çıkarmıştır. Orhan Veli, daha ilk okul beşinci sınıfta iken yazmaya başlamış, ilk öyküsü, eski yazıyla yayımlanan Çocuk Dünyası adlı dergide çıkmıştır. Orhan Veli'nin düzyazıdan şiire dönmesinde, kendisinden iki sınıf önde olan Hıfzı Oğuz Bekata'nın etkisi olduğunu bildirmektedir kardeşi Adnan Veli. Kanık'ın ilk şiirleri Nahit Sırrı Örik'in teşvikiyle Varlık dergisinde yayımlanmış, şair bu şiirlerin bazıların Mehmet Ali Sel imzasını kullanmıştır. Kanık, dönemin İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, İnkılâpçı Gençlik gibi dergilerinde de yazmıştır (1936-1942) .

Orhan Veli, Moliere'den Rimbaud'ya La Fontaine'den Musset'ye uzanan bir çok da çeviri yapmıştır.

(Kaynak: Kültür Bakanlığı)


ESERLERİ
Şiir:

Garip, (1941- O. Rıfat ve M. Cevdet ile birlikte) , Vazgeçemediğim (1945) , Destan Gibi (1946) , Yenisi (1947) , Karşı (1949) , Nasrettin Hoca Hikâyeleri (1949) , Bütün Şiirleri (1951) .

Düzyazı:

Nesir Yazıları (1953) , Edebiyat Dünyamız (1975) , Bütün Yazıları (1982- 1. Cilt 'Sanat Edebiyat Dünyamız',2. Cilt 'Bindiğimiz Dal') .

Çeviri:

Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı (1943- A. De Musset'den) , Scapin'in Dolapları (1944- Moliere'den) , Fransız Şiiri Antolojisi (1947) , W.Shakespeare, Hamlet Ve Venedikli Tüccar (1949- C. Labm'dan - Ş. Erdeniz'le) , Saygılı Yosma (1961- J. P. Sartre'den) , Batıdan Şiirler (1963)

Anlatamıyorum

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.

Orhan Veli Kanık

Bu Şehri Bırakmak

Bu sehirde yagmur altinda dolasilir
Limandaki mavnalara bakip
Sarkilar mirildanilir geceleri.
Bu sehrin sokaklari coktur,
Binlerce insan gelir gider sokaklarinda..
Her aksam cayimi getiren
Ve bir Beyaz Rus olmasina ragmen
Hosuma giden garson kadin bu sehirdedir.

Bu sehirdedir
Valsler, foksrotlar altinda
Suman'dan, Bramsdan
Parcalar caldigi zaman donup
Bana bakan ihtiyar piyanist.

Dogdugum koye musteri tasiyan
Sirket vapurlari bu sehirdedir.
Hatiralarim bu sehirdedir.
Sevdiklerim,
Olmuslerimin mezarlari.

Bu sehirdedir isim gucum,
Ekmek param.
Fakat butun bunlara mukabil
Yine budur baska bir sehirdeki
Bir kadin yuzunden
Biraktigim sehir.

Macera

Küçüktüm,küçücüktüm,
Oltayı attım denize;
Bir üşüşüverdi balıklar,
Denizi gördüm.

Bir uçurtma yaptım,telli duvaklı;
Kuyruğu ebemkuşağı renginde;
Bir salıverdim gökyüzüne;
Gökyüzünü gördüm.

Büyüdüm işsiz kaldım,aç kaldım;
Para kazanmak gerekti;
Girdim insanların içine,
İnsanları gördüm.

Ne yardan geçerim, ne serden;
Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama...
Bırakmıyor son gördüğüm,
bırakmıyor geçim derdi.

Oymuş,diyorum,zavallı sairin
Görüp göreceği

Kuyruklu Şiir

Uyuşamayız, yollarımız ayrı;
Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi;
Senin yiyeceğin, kalayli kapta;
Benimki aslan ağzında;
Sen aşk rüyası görürsün, ben kemik.

Ama seninki de kolay değil, kardeşim;
Kolay değil hani,
Böyle kuyruk sallamak Tanrının günü.